A.J.C.M. Gabriëls - Speaker

In Parijs kwam in de laatste decennia van de achttiende eeuw een nieuw fenomeen op: de restaurants. Deze onderscheidden zich van de herbergen door een persoonlijke dienstverlening: er waren ruime openingstijden, de klanten aten aan aparte tafels en zij konden à la carte kiezen uit een breed aanbod aan gerechten. Toen na de angstige revolutiejaren de bourgeoisie met haar vele nieuwe rijken zich ongebreideld overgaf aan plezier en vertier, boden de Parijse restaurants daartoe volop gelegenheid. Dit culinaire genieten beleefde een bloeitijd onder het Consulaat en Keizerrijk. Onder Napoleon werd koken een ware kunstvorm. De term ‘gastronomie’ werd gemunt, en de figuur van de fijnproever, de ‘gourmand’, trad toen in de openbaarheid. In deze jaren deed de culinaire journalistiek zijn intrede, en er verscheen een voorloper van de Michelingids. Het ambacht van kok werd verheven tot een kunstzinnig beroep, uitgedrukt in de toen geïntroduceerde witte koksmuts. Opmerkelijk is dat Napoleon zelf deze culinaire ontwikkeling weliswaar stimuleerde, maar er niet aan deelnam. Eten was voor de Keizer corvee, een noodzakelijke kwaad dat hem van belangrijker zaken afhield.
25 May 2019

ID: 10406751