De conceptualisering van gender als onafhankelijk van seksuele voorkeur of lichamelijke sekse is relatief nieuw. Sinds Robert Stoller in 1964 het concept "kern genderidentiteit" introduceerde, is het idee van een onomkeerbare psychologische identificatie met één van beide seksen steeds meer geaccepteerd als basis voor genderbehandelingen in het Westen. In deze lezing onderzoekt Geertje Mak de medische, psychiatrische en psychologische conceptualisering van een dergelijke "sekse van het zelf”. De opzettelijk gekozen uitdrukking "sekse van het zelf" brengt verschillende historische concepten samen onder één paraplu, zonder ze al te gemakkelijk gelijk te stellen aan "genderidentiteit" zoals we dat momenteel begrijpen. Hoe hebben artsen, psychiaters, seksuologen en psychologen geprobeerd om een "sekse van het zelf" vast te stellen?